Ronde 4, 8 tellen
Kedeng, daar was een links rechts combinatie afgesloten met een uppercut. Ik ga neer in ronde 4 en alles wordt eventjes zwart voor m´n ogen. Ik hoor gejuich en tegelijkertijd boegeroep en aanmoedigingskreten. Sta op, sta op! Ik schud m´n hoofd en zie een man over me heen gebogen staan, zwart wit hemd aan en tegenlicht aan de randen van zijn krulhaar. Iets verderop zie ik een rood aangelopen monstertje met de armen in de lucht staan juichen en het publiek opzwepen. `Het zal toch niet waar zijn? Al rondes lang weersta ik elke tik die ik te incasseren krijg van het nicotinemonster en nu lig ik opeens op de grond, te snakken?´
´No way jose, dit gevecht is nog niet over.´ Ik krabbel overend terwijl de zwart witte man telt. Zes, zeven, acht, en ik sta weer. Ik knik naar de scheids en breng beide vuisten voor het gezicht. Het nicotinemonster dat zich al als winnaar beschouwde kijkt om en heeft een glazige blik vol ongeloof. ´Nee he, staat ie nou alweer? Ik word doodziek van dat joch.´
Ik glimlach alleen maar naar ´m en wenk ´kom maar, kom maar, ik lust je rauw´.
Oftewel ik heb een wat moeilijke stoppen-met-roken dag vandaag.
Onthersenspoeling
Mijn hersenen deden het gisteren niet meer. Ik schrok er wel even van. Korsakov, vroege dementie of een lichte hersenbeschadiging, Niks van dat alles, mijn hersenen gingen zich eindelijk eens een dagje zo gedragen zoals een vriend van mij voorspelde. Hij vertelde mij toen ik stopte dat gedrag, welke gedrag dan ook en hoelang het ook aangeleerd is, binnen 40 dagen kan veranderen cq verdwijnen. Net als jullie lijd ik aan het constante denken aan roken en ik had die vriend welhaast vervloekt. Tot gister. Aan het einde van de dag mijmerde ik nog wat in bed en bedacht me opeens dat ik die dag haast niet aan roken gedacht had. Ik was helemaal verbaasd en vroeg me nog eens af `Heb ik er echt nauwelijks aan gedacht`en kwam ik wederom tot de conclusie dat het waar was. Blijheid openbaarde zich en een grote bobbel onder mijn dekbed was daar het bewijs van. De gebalde overwinningsvuist gaf deze vorm dames en heren. Dit voor de goede orde.
Het drong ook tot me door dat ik al wat vaker wakker word zonder gelijk aan roken te denken. De progressie zit er dus lekker in. Okay, vandaag even niet want ik voel vandaag weer vaak de neiging een sigaret te grijpen, of beter, de sigaret probeert mij weer te grijpen. Tuurlijk doe ik niet mee met dat rotjoch maar ik zou nu toch graag zien dat deze gedachte definitief een contact en gebiedsverbod met mij krijgt opgelegd van de rookjustitie.
Ow, ik ben ook ongemerkt door de 1000 niet gerookt gegaan, de gewichtstoename is gestopt bij 3 kilo en heb hier een flink pak tientjes liggen ter beloning van mijn inspanningen. Misschien beloon ik mezelf komend weekend wel op een overdosis nicotinekauwgum. Als u niks meer hoort, dan ben ik ff onder zeil. Tjiep tjiep.
Alco en Nico spannen samen
Gisteravond twee lesjes en iets over mezelf geleerd maar vandaag betaal ik daar wel de prijs voor. Lekkere vage instartzin die wel om enige uitleg vraagt.
Ik kreeg gisteren van Champix een mailtje dat ik al op dag 26 zat met stoppen met roken en dat het tijd was mezelf in gevaar te gaan brengen, oftewel de uitdaging op te gaan zoeken en te weerstaan. Champix was ervan overtuigd dat ik nu zo ver ben dat ik dat aankan. Ik moest van hen met een roker gaan stappen en de avond door zien te komen. Nou recalcitrant als ik ben dacht ik natuurlijk gelijk 'en dat maak ik zelf nog wel uit, of ik uitga met een roker ja!'.
Ik zou deze test dus aan mezelf voorbij hebben laten gaan ware het niet dat het toeval wilde dat ik die avond met een rookster afgesproken had voor een avondje bij mij. Samen eten, samen gezellig wat drinken en bijpraten, je kent dat wel. Ik zag er zelf wel een beetje tegenop want dit was toch de eerste keer dat de sigaretten zo dichtbij me zouden komen en zo beschikbaar zouden zijn onder het genot van een drankje.
De bel gaat en daar is ze dan. Er wordt wat gekletst, we eten een voorafje en terwijl ik de borden naar de keuken breng begint ze onrustig rond te lopen, kijkt om zich heen en mompelt wat verbaasd. 'Zeg, rook jij niet meer ofzo, ik zie geen asbakken?'. Nou en dat klopt dus als een bus, ik rook niet en heb dus ook geen asbakken meer in huis. Ik voel me trots, voel leedvermaak en tegelijk weet ik dat mijn uitdaging nu echt gaat beginnen want ze wil roken en we weten allemaal als een roker wil roken dan zal er ook gerookt worden. Nu moet ik het gaan hanteren als de verleiding vlak bij me is en ik ondertussen een glas whisky in m'n mik heb zitten. Als je bedenkt dat ik praktisch nooit drink is 1 glas whisky al heel wat. Ze banjert wat verontwaardigd naar de balkondeur als ik haar vertel dat er binnen niet gerookt mag worden. En hier leer ik les 1 van de avond. Ik accepteer dat ze niet buiten maar in de deuropening van het balkon gaat staan roken. De helft van de rook verdwijnt door naar buiten maar de andere helft trekt mijn huis in. Ik durf 'r niet te zeggen 'Nee buiten!'. Het was een situatie die ik niet zo voorzien had en ik heb geleerd dat ik me hier bij een volgende keer op in moet stellen en heel duidelijk moet communiceren dat buiten buiten is en niet half binnen.
 Ik leer in de loop van de avond ook iets over mezelf. De avond vordert en inmiddels is 1 whisky meervoud geworden en wel meervoud als in 3. Ik merk nu echt dat ik haast nooit drink en voel me dan ook een beetje teut. En jawel er gaat natuurlijk weer gerookt worden door m'n bezoek. Nu word het moeilijker merk ik. Ik ga er voor de gezelligheid bijstaan maar waar gewoonlijk de rook altijd naar de niet-roker waait in gezelschap baant de rook zich nu keurig direkt een weg het balkon op. Ik ruik er dus niks van. Ik ga dichter bij haar staan en als dat ook niet helpt gooi ik brutaalweg mijn neus in de dwarrelende rook boven de sigaret. Fuck, ik vind het lekker ruiken. Dat is even schrikken zeg, ik vind het gewoon echt lekker ruiken. En dan ook nog alcohol op en sigaretten voorhanden. Het voelt aan als die bloedmooie femme fatale. Ze is lekker, probeert je te verleiden maar je weet dat ze je eenmaal in haar macht gigantisch zal gaan pijnigen. De vriendjes Alcohol en Nicotine hebben duidelijk een pact gesloten. 'Als jij 'm nou een beetje dronken doet voelen maak ik het af met nicotine' hoor ik Nico tegen Alco zeggen die antwoordt met. "Hik, prima, ik verspreid mezelf nu door zijn bloedbaan, go get him!'. Wat zijn het toch een stelletje ratten he. Mij op een zwak moment proberen te verleiden als ware het een bloedmooie vrouw. Ik leer op datzelfde moment ook echt iets belangrijks over mezelf want ondanks dat ik het heerlijk vind ruiken en ondanks dat ik welhaast met open bek toekijk hoe mijn bezoek aan haar sigaret lurkt.... ik hoef niet, ik wil niet en ik deed het dus ook niet. Wow dacht ik later in de nacht, ik heb deze test gewoon supergoed doorstaan en was enorm blij, en het ging nog best makkelijk ook.
Het is nu zaterdag en ik voel nu dus wel dat ik absoluut geen alcohol meer gewend ben. De 3 whisky's van gisteren geven me een wat katterig gevoel en ik ga zo maar eens wat werken of buiten lopen om een klein beetje op te knappen. De tweede en laatste les voor vandaag die ik leer is dat ik het na zo'n avond opeens moeilijker heb. Ik heb nu weer hele echte momenten waarbij je je arm en hand al uitstrekt naar het pakje sigaretten dat er niet meer ligt en je halverwege deze beweging beseft dat je niet meer rookt. Bah, even teleurstelling, ik rook niet meer, kut. Ik neem het op de koop toe want ik heb best waardevolle dingen geleerd en dat katterige en die trek in roken zal in de loop van de dag en anders uiterlijk morgen wel weer afnemen. Eigenlijk vind ik mezelf opeens wel erg sterk en volwassen nu ik dit zo opschrijf. Ja ik voel me goed over mezelf en het motiveert me om vooral zo door te gaan. Ow en dan nog even een kleine motivator noemen die me vandaag opeens opviel... mijn pakje tientjes groeit gestaag, er ligt nu al een pak van 26 tientjes waar ik mee mag doen wat ik wil. Helemaal voor mij en helemaal niet opgegaan in rook, heerlijk!
Ben jij dat schat?
Ik hoorde voor ik gestopt was met roken al vaak dat je smaak en ruikzin zo vooruit zouden gaan als je stopte. Ik nam dat altijd met een korreltje zout want het kwam vaak van die ongezellige niet-rokers en dacht dan 'ja vast, jullie willen me laten stoppen maar ik, slimme roker, trap daar niet in', en ik stak er rustig nog eentje op. 'Jullie neuzen zijn toch zo goed, nou hier komt wat rook', en zo blies ik de gedachte aan stoppen weer weg, en werd weer rustig. De niet-rokers dropen gestaag af.
Maar ik kom er nu achter hoor. M'n smaak is echt totaal niet veranderd maar dat ligt bij mijn reukzin toch wel ff anders zeg. U kent vast wel de gevleugelde uitdrukking van Louis van Gaal 'Ben ik nou zo slim of ben jij zo dom?' en ik krijg sinds ik gestopt ben eenzelfde gedachte in mijn hoofd als ik het toilet bezoek voor een plas; 'Is m'n neus nou zo goed of stinkt m'n pik zo enorm?'.
Pff wat een meur sinds ik gestopt ben zeg. Die lucht verpest mijn plasmomentje en vergooit werkelijk elke kans op sex. Op straat ruik ik opeens alle uitlaatgassen die Amsterdam rijk is, ik ruik mensen die uit hun mond stinken, ik ruik vers, medium en oud zweet. Ik ruik onraad mensen. Het is een complot.
En daar blijft het niet bij he... Poepen, nou das ook helemaal niet lekker meer. Als ik deze zware lucht had geroken toen nog rookte had ik spontaan 112 gebeld. 'Die lucht, dat kan niet goed zijn, bel de pliesie'. En maar blijven hangen he, een soort zware walm huisvest zich permanent in mijn huis en hij nodigt ook al zijn vrienden uit. Zijn tacobonen vriendje, shoarma-met-alleen-witte-saus vriendje, chiliconcarne vriendje en als klap op de vuurpijl zijn mijn-tandpasta-was-op vriendje. Ongeloveloos wat een mens kan ruften.
Ik word helemaal debiel van die toegenomen reukzin of is het dat mijn lichaam nu opeens veel viezere luchten afscheidt dan voorheen? In ieder geval, ik ben er nog, ik rook niet maar heb nu wel van die rode deukplekjes op mijn neusvleugels. Van de knijper die er opzit.
Doorzetten
Was ik gisteravond nog bijzonder verheugd over het feit dat ik mijn vorige stoppoging van 20 jaar terug verbeterd heb, vanochtend slaat de verslaving weer toe en goed ook. Ik ga niet lopen klagen want ik heb het dagenlang relatief makkelijk gehad en ken ondertussen het patroon wel een beetje. In de ochtend en voormiddag heb ik het elke dag wat lastiger ermee en vandaag is dat gewoon een graadje erger. Ik fantaseer vandaag dat diep inhaleren heerlijk is. Onzin natuurlijk want nadat je vijf sigaretten diep geinhaleerd hebt zit je weer in het gewoonte roken, 40 per dag waarvan je er 35 niet eens proeft. Ik weet inmiddels ook uit drie weken ervaring dat het 's middags en 's avonds meestal wel weer makkelijker wordt voor mij. Dat is dus maar even mijn volgende doel, de avond halen.
Gisteravond dacht ik bij mezelf wat goed dat ik de 3 weken grens doorbroken heb en ergens in de achtergrond zat ook een naar stemmetje te neurien; "jij bent een roker, hihaho, jij blijft een roker, hihaho". Dat komt omdat ik eigenlijk nog steeds niet geloof dat ik echt een ex-roker ben. Hoe kan dat toch? Drie weken is toch geen kattepis en het geloof dat het wel eens voorgoed voorbij kan zijn, dat ik het red, begint sterker te worden maar soms denk ik opeens weer "maak jezelf niks wijs jongen, je bent nog steeds een verslaafde".
Dubbele gevoelens en ik zie het end van de trap op de foto nog niet, ik klauter manmoedig door. Wel verwacht ik aan het end van de trap een fel licht te gaan zien. Pfff stoppen met roken lijkt wel een bijna dood ervaring ;-)
|
As je niet meer rookt
Wat je al niet doet als je niet meer rookt. Ik heb hier een oud jampotje staan waarin ik in de laatste dagen dat ik wel nog rookte mijn as gedaan heb. Dit was op aanraden van Maarten van Rossum en de tip was om tijdens een hunkering naar een peuk de jampotdeksel te lichten, de neus boven de opening te positioneren en diep te inhaleren. Ik heb dit inmiddels twee keer gedaan de afgelopen tijd en djiezus wat een meur zeg. Een enorme golf van walging trekt je neusgaten in en je krijgt onmiddelijk de neiging om je mond te gaan spoelen want je lijkt het zelfs te kunnen proeven als je diep genoeg inhaleert. Dat was mijn ervaring bij de eerste keer dat ik dit deed. Bij de tweede keer ging het net anders. Hte was wel nog vies en het stonk, maar heel diep in de geur zat iets lekkers verborgen, althans iets bekends dat mijn hersenen nog aanspreekt. Een soort nadronk van een slok wijn, de onderliggende smaak komt pas iets later bij je hersenen aan. Wat zal er gebeuren als ik voor de derde keer dat potje opentrek, ik ben er bang van dat ik het lekker ga vinden. Weet je wat... ik ga het nu gelijk doen al heb ik vandaag gewoon een makkelijke dag met niet-roken.
Brrr, gadver, kotsverdomme. Gelukkig het was weer vies en ik proef het nu nog dwars door mijn kauwgum heen. Daarover gesproken, wordt u ook zo doodziek van die kauwgum in je mond? Ik kauw en recycle dat spul ongeveer een kwartiertje per stukje en dan komt het echt m'n strot uit. Net als water drinken, niet proberen te snoepen, een goed humeur behouden en moed houden. Soms heb je zin om even lekker te klagen en dat is voor mij vandaag. Het niet roken gaat me, zoals gezegd, gemakkelijk af vandaag maar ik heb gewoon zin om ff te mopperen, te zeuren, te zuigen.
 Rokers zijn leuk
Het is gewoon waar, rokers zijn gezelliger dan niet- of ex-rokers zoals wij. Ze staan te kleumen tegenwoordig maar een lol dat ze hebben terwijl ik jaloers door het beslagen raam naar ze kijk. Vanuit een Amsterdams cafe kijk ik naar buiten en zie een dame een roodwit pakje met dito aansteker uit haar jaszak halen. Ik zie haar de hens erin steken en diep inhaleren, haar ogen gaan half dicht, de mond sensueel zuigend aan de sigaret. Terwijl ik toekijk bemerk ik dat er een klein beetje kwijl uit mijn linkermondhoek loopt. Ze houdt de sigaret tussen wijs en lange vinger terwijl ze bruusk een lange stroom rook uitblaast de woeste wind in, een glimlach om haar mond. Ze bibbert van de kou en ik sidder van de trek. Kauwgumpje mensen?
Ploeteren
Bah, wat zit ik te ploeteren vandaag zeg. Dat begon gisteren allemaal al en ik ben het spoor ff een beetje kwijt. Niet dat ik gezwicht ben voor het roken hoor. Nee, ik heb door dit geploeter eigenlijk juist geleerd dat ik schijnbaar (ik ben er nog steeds niet zeker van) zelfs geen sigaretten nodig heb op een downdag, op een dag ik met mezelf even geen kant op weet. Ik ben vandaag het beste te vergelijken met een drilpuddinkje. Het zwalkt wat op een neer, het ziet er niet appetijtelijk uit en is eigenlijk gewoon een labiele slappe hap. Letterlijk in het geval van het puddinkje, figuurlijk in het geval het over mij gaat.
Prettig is het allerminst maar ik weet eigenlijk niet in welke mate het roken er een rol in speelt. Ik turf wel weer wat meer rookimpulsen gisteren en vandaag. Dat gevoel dat zich even openbaart en waarop je vroeger altijd een sigaret opstak. Ik begon op dag 1 met 40 impulsen per dag en dat liep tot zaterdag langzaamaan terug naar 20 per dag. Maar liefst 50% verbetering en dat is prettig om waar te nemen. Echter gisteren en vandaag neemt het weer toe in frequentie, naar tegen de 30 keer per dag. Het lijtk ook wel alsof als ik me niet zo lekker voel de teleurstelling van het Nee zeggen tegen de impuls ook groter is. Maar misschien komt dat wel omdat ik vandaag alles wat op m'n weg komt misschien wel uitvergroot.
Laat ik het zo zeggen... wat een ploeterdag maar wat leer ik weer veel over mezelf en wat goed dat ik toch niet in de rookvalkuil trap. Dat doe ik gewoon goed. Nu mezelf nog even uit die labiele bui trekken.
Impuls of hunkering
Zo, twee relatief simpele niet roken dagen achter de rug. Het ging me allemaal behoorlijk makkelijk af de afgelopen twee dagen en dat probeer ik maar te onthouden voor de moeilijke tijden. Het gaat voorbij. Het klinkt altijd zo simpel uit andermans mond en soms lijkt het wel alsof de hunkering maar niet voorbij gaat. Op zo'n moment ben ik ook ongeduldig en eis bijna van mezelf dat ik met 10 dagen van m'n verslaving van 30 jaar af ben. Niet reeel en alleen maar frustrerend zo'n eisenpakket.
Maar goed ik ben inmiddels wel zo ver dat ik heel goed herken wanneer ik trek in een sigaret krijg. Voor mij zijn er drie hoofdaanleidingen geweest om een sigaret op te steken blijkt nu. Ik moest ergens geconcentreerd over nadenken, ik was blij of opgelucht ergens over, ik moest ergens op wachten.
Concentratie, blijheid en ongeduld
Ik werk eigenlijk de hele dag achter m'n computer, alleen en niemand had er dus ooit last van als ik de ene na de andere wegpafte achter het scherm. Soms liep ik bij klanten tegen gecompliceerde vraagstukken aan waar ik echt even diep na moest denken over de mogelijke oplossingen. Dat gebeurt nu natuurlijk nog steeds en ik merk dat dat echt een verleidingsmoment voor mij is. Even lekker een peukie nemen, achterover leunen en nadenken over het probleem. Wow, dan komt de impuls om er eentje te nemen sterk opzetten. Zo ook als ik ergens blij of opgelucht van wordt, als ultieme blijheid hoorde daar dan een lekker sigaretje bij. Ik weet ook dat ik het in de lente, en zeker de eerste lentedag, lastig ga krijgen. Ik vond bijna niks lekkerder dan die eerste lentedag te voelen. We weten allemaal wel hoe die voelt, je herkent de eerste echte lentedag uit duizenden en ik vond het altijd fantastisch om dan in het zonnetje te gaan zitten met een kopje kopffie, zon op m'n huid, net nog iets te fris windje langs m'n wangen en diep inhaleren aan een sigaretje. Okay, ik ben gewaarschuwd dus als de lente komt. Het laatste verleidingsmoment manifesteert zich altijd als ik ergens op moet wachten. Op iets wat de computer voor me uitrekent, op iemand die zijn schoenen nog even moet aantrekken voor we gaan, in de file, voor een stoplicht. Ik vulde al deze wachtmomenten op met roken, telkens weer roken. O nog even een sigaretje en dan... Met de filedruk in nederland niet zo heel gek dus dat ik wel tot 40 sigaretten per dag kwam. Ik ken nu al deze verleidingsmomenten, ik heb ze de afgelopen tien dagen heel goed leren kennen en kan ermee omgaan, ik kan de impuls weerstaan en soms zelfs met kinderlijk gemak.
 Impuls of hunkering
Voor mijzelf heb ik gemerkt dat er twee soorten van triggers zijn die mij tot roken willen aanzetten. Concentratie, blijheid, opluchting en wachten vallen allemaal onder impuls bij mij. Het komt in me op, het wordt even hevig, ik zeg nee en baal en de impuls neemt direkt weer af. Ongeveer zoals het plaatsje hiernaast. Even enkele seconden hevig en dan snel afnemend. Die impulsdingen irriteren me wel want het is toch elke keer een teleurstelling om 'm af te moeten wijzen (vreemd eigenlijk want ik kan het ook zien als elke keer weer een overwinning en dat klinkt al veel positiever) maar ik kan ermee omgaan. Wat ik veel moeilijker vind en nergens echt iets over las bij stoppers is de hunkering. Een hunkering duurt bij mij alles tussen een half uur en enkele uren en is een constant verlangen een sigaret op te steken. M'n gedachtes kan ik er maar niet vanaf zetten, het beinvloedt m'n humeur en ik voel het zelfs fysiek. Ik krijg een soort van elastieke benen en een enorm onrust gevoel in m'n lijf dat maar niet afneemt. Deze hunkeringen duren lang vind ik en je weet maar niet wanneer ie ophoudt er te zijn. Hunkeringen zijn voor mij zeer gevaarlijk, als ik de mist in zou gaan dan is het in een hunkeringsperiode. Maar goed hunkeringen komen veel minder vaak voor dan impulsen, ik heb er in 10 dagen tijd 5 moeten weerstaan en van impulsen heb ik er wel 30 per dag momenteel. Die vijf keer klinkt veel en is het ook best wel want het zijn hele moeilijke tijden om door te komen maar ik ben er door gekomen. Oftewel hoe hard die hunkering mij ook uit balans weet te brengen... ik ben de baas en ik bepaal wat er gebeurt en dat is Niet Roken!
Ik krijgs steeds meer geloof dat het gaat lukken. Dag 10 ga ik sowieso wel overleven.
Stoppen verhoogt zoenkans
Hi daar. Ik heb de aanval van enkele uren enorme hunkering naar een sigaret van gisteren overleefd en niet door het welbekende ijs gezakt. Sterker zo vervelend als ik me overdag voelde zo gezellig werd het ´s avonds zonder hunkering. Lekker m´n vrienden spontaan op bezoek, samen eten, sven aanmoedigen, flauwe grappen maken en een borreltje drinken. Ja ik durfde het zelfs aan een likeurtje te nuttigen alhoewel alcohol natuurlijk hartstikke risky is tijdens het stoppen. Maar nergens last van, voelde ik de neiging een sigaret te nemen dan zette ik een turfje op m´n papiertje van weer een verleidingsmomentje afgeslagen. Dat ging me heel makkelijk af, streepje zetten en gewoon weer verder met andere dingen.
M´n vrienden zijn trots op me, zoals ikzelf uiteraard ook, en een week is echt niet niks. Ik meen ergens gelezen te hebben dat de meeste stoppers binnen een week weer de sigaar, of beter de sigaret, zijn. Ik niet en langzaamaan begint zich in mij iets te ontwikkelen dat het wel eens zou kunnen gaan lukken, dat ik het kan. Dat is iets waar ik op m´n laatste rookdag, vorige week zondag, absoluut niet zeker van was. Ik ben nu ook nog wel bang dat ik ga zakken maar hey, ik ben er nog steeds, ik rook nog steeds niet en kan gewoon doorgaan met stoppen. Kreeg van m´n stopvriendin vannacht alweer een kadootje, omdat ik het een week volgehouden heb. Ze is zo lief!
Nou dan nog maar ff een klein dingetje om de moed erin te houden. Kwam m´n buuf gisteren tegen in de supermarkt en die vroeg me of ik onder de zonnebank was geweest, ze vond dat ik er zo gezond uitzag. Ik greep dit moment natuurlijk gelijk aan om over m´n stoppoging te praten maar afgezien daarvan... hey ik zie er beter uit, schijnbaar is dat asgrauwe kleurtje van de roker al verdwenen. Daarnaast ruiik ik beter en smaak ik nu goed bij het zoenen. Dat heb ik overigens niet met de buurvrouw gedaan hoor. Ik ga afsluiten met de mededeling dat er hier op de box 7 briefjes van tien liggen, zeven tientjes die ik niet weggerookt heb in een week. Ik heb express tientjes gehaald bij het postkantoor want ik wil dat het een heel pak gaat worden, zo´n mooi dik pak tientjes.
Ow toch nog ff dit. Ik zag gisteren een hele grappige manier van meedelen hoelang je al niet rookt. Niet in uren, dagen of weken maar in meters. De gemiddelde marlboro sigaret is 6 centimeter tabak. Als ik doortel wat ik in 1 week dan niet weggerookt heb kom ik op 16 meter en 26 centimeter. 16 meter niet opgerookt. Onvoorstelbaar.
Zwaar weer vandaag
Gadverdamme wat een kutdag tot nu toe zeg. Ik zit er ff moeilijk mee, met dat stoppen met roken. De behoefte vliegt me om de paar minuten naar de strot en m'n stopvriendin is voorlopig nog niet bereikbaar. Nu zal m'n wilskracht het moeten doen. Doet ie natuurlijk al die dagen al maar toch steun van je stopvriendin is erg fijn en nu moet ik het even helemaal zelf doen.
Ik was gisteren naar een training voor mijn werk en zag daar als een huis tegenop. Ik weet namelijk nog zo goed dat je dan les krijgt en na zo'n anderhalf uur oppert de echte roker (die ik was) dat het nu misschien tijd is voor een korte pauze zodat iedereen even los komt van de stof en geconcentreerd terug komt. Dat was natuurlijk bullshit als ik dat vroeg, ik wilde gewoon gaan roken na anderhalf uur les. Dat is dus waarom ik zo opzag tegen deze training want daar kon mijn verslaving zich wel eens goed gaan manifesteren. Maar verdomd, het viel mee. Ik redde het doodleuk en zette wel een turfje als ik aan roken dacht maar ik kon m'n concentratie bij de les houden. Zo zie je maar weer dingen gaan anders dan je ze van te voren kunt bedenken.
Zo ook toen ik thuiskwam. Ik kwam thuis met de verwachting het zwaarste van de dag wel gehad te hebben. Nu had ik me toen ik ging stoppen wel bedacht dat er een moment van grote stress gaat komen tijdens de stoppoging en dat het moeilijk zou worden maar ik had dat moment niet zien aankomen voor dag 5 al. Bij thuiskomst lagen er twee financieele tegenvallers op me te wachten. Een van redelijk formaat en een van een zeer behoorlijk formaat. Ik schoot in de stress en had het zo maar aan kunnen grijpen als excuus. 'Zie je wel, dit is de verkeerde periode in je leven om te stoppen' en een pakkie kunnen gaan kopen. Dat heb ik gelukkig niet gedaan en een uurtje of twee later had ik de stress zonder de hulp van een sigaret afgeschud. Het ging weer anders dan ik je bedenkt dus.
En zo ook vandaag. Ik dacht dat na zo'n serieuze aanval dat het vandaag dan vast wel makkelijker zou worden maar de golven beuken vandaag hard op me in. Ik baal, ik heb het idee dat ik totaal nog niks opgeschoten ben en vraag me af wanneer dat hunkeren weggaat. Vandaag zelfs wat kortaf tegen mensen daardoor en in weinig zin. Ik voelde zelfs mijn benen weer zo wiebelig, zoals op de eerste dag met afkickverschijnselen. Nu was ik wel erg laat vandaag met de champix nemen maar weet er niet genoeg van of dat dan zo snel weer behoefte oproept.
Nou ja kom maar op, beuk maar op me in, verleid me maar, probeer me in te palmen, ik doe het namelijk toch niet en kan al je aanvallen verdragen!! Enne weet je wat leuk is... binnenkort ben jij op een goede dag opeens verdwenen, jij vervelende nare verslaving.
|
|
Dank je Louis, dat doet me heel goed ...
Ik heb bewondering voor je Mo... VOL...
Oja, het is nog sneller geraden dan i...
Het tripolisgebouw zal gebruikt worde...
Er wordt vaak door mensen gedacht dat...