Snel doorroken

Op het moment dat ik dit schrijf zit ik naar een roker te kijken, en natuurlijk af en toe op het beeldscherm om de tekst nog enigzins leesbaar te houden. De roker, of beter rookster, is op het plein voor mijn huis neergestreken op een bankje in het lentezonnetje. Wat was het gisteren en is het vandaag een fantastisch lekker weer he. Ze slaat een krantje open en ik zie opeens een rookpluim achter haar hoofd verwaaien. O, ze rookt en ze rookte dus al toen ze aankwam schijnbaar. Op het bankje er tegenover zitten twee jongedames, van de naburige middelbare school,in een boek te pluizen en zij roken niet. Ze ogen ook rustiger dan de rookster die de hele tijd ruzie met haar krant en de wind lijkt te hebben, er gewoon verkrampter bijzit en dik ingepakt is in een jas. De meiden er tegenover komen relaxed over en zitten in een t-shirtje te genieten en huiswerk door te nemen. Wat mooi toch dat roken haar stoerheid grotendeels verloren heeft onder de jeugd.

De rookster geeft me geen trek merk ik, wel de gedachte dat ik hier eens iets over ga schrijven. Dan komt bij mij nog het moment van, ow lekker dan steek ik er een peukie bij op terwijl ik schrijf. Ik doe dat uiteraard niet en de gedachte is even snel weer weg als ze kwam. Ze neemt trekje na trekje en wel in een razendtempo valt me op. Schijnbaar heeft ze een tijd ergens gezeten waar je niet mocht roken. Het naroken, het inhaalgedrag is overduidelijk en of er nou echt van genoten wordt vraag ik me af. Pas als de sigaret helemaal tot op het filter opgerookt is realiseert ze zich opeens dat ze ook nog niet gegeten heeft en pakt een wit bolletje met... ja met wat weet ik niet, daar is de afstand tussen haar en mij dan weer net te groot voor. Het broodje gaat naar binnen en meteen daarna, wat ik als ex-roker ook altijd deed, gaat de hens in de volgende peuk. Ze heeft echt een nicotinegebrek opgelopen dat ingehaald dient te worden. Deze kan volgens mij al nooit meer zo lekker zijn als de sigaret hiervoor en toch, net als ik destijds, neemt ze 'm. Ik heb een vermoeden waarom. Als ik in de tijd dat ik nog rookte even pauze had van een plek waar niet gerookt mocht worden, zeg 30 minuten, dan rookte ik in die tijd het maximaal aantal sigaretten weg dat mogelijk was. Voorroken noem ik dat. Je weet dat je ergens naartoe gaat waar niet gerookt mag worden en je probeert in een half uur 4, en het liefst 5,  sigaretten weg te stampen voor je weer naar deze vreselijke niet roken plek gaat. Ik ben wel blij dat ik dat gedrag nu niet meer heb.

Opnieuw rookt ze onrustig, snelle haaltjes snel achter elkaar om maar niks van de tabak zomaar te laten verbranden in de buitenlucht. Stel je voor dat je niet elk zuchtje beschikbare rook naar binnen zuigt. De peuk heeft het filter bereikt en gaat achteloos op de grond, ze kijkt op haar klokje. De neus in het wit ogende gezicht wordt gesnoten en ik denk dat ze nu manmoedig op gaat staan om naar die vreselijke niet roken plek terug te gaan. Alle moed is bij elkaar geraapt, daar gaan we weer. Maar ik val bijna van m'n stoel als ik zie dat nog geen 60 seconden na de laatste sigaret er nu nog een opgestoken worrdt. Wow, die is net zo verslaafd als ik was. Ze staat op en begint rokend van het plein af te lopen. De peuk is dus opgestoken om maar maximaal gebruik te maken van de tijd die resteert. Het stukje dat ze nog moet lopen wordt volledig uitgenut.

Waarom schrijf ik dit allemaal op? Omdat ik eens wilde zien of ik m'n oude ik in een roker herken, of die roker er nou van geniet en in hoevere de verslaving het gedrag beinvloedt. Nou ik heb genoeg gezien. De rookster zag er vaal uit, was onrustig, moest na- en voorroken en nam nauwelijks de tijd om gewoon te eten en een krantje te lezen. Haar hele pauze was opgebowud rondom het roken. Ik ben eigenlijk toch wel blij dat ik dat niet meer heb zeg ondanks dat ik roken soms lijk te missen. De twee jonge meiden staan ook op en banjeren schuin over het plein weg. School begint weer.

Het gaat me gelukkig alweer dagen makkelijk af en dit soort observaties helpt me als ik wel eens een neiging heb om weer te gaan roken. Ik vraag me dan altijd af, wil jij dit ook weer? En dan is het antwoord meestal toch wel heel duidelijk Nee.

Nou ja zeg, het is iets met dat bankje hoor, de volgende is neergestreken en begint een shaggie te rollen... haha, nog een verhaal dan maar.

• Toevoegen

Commentaar (0)

Schrijf commentaar

Uw contact gegevens:

Naam:

Email:

Website:

Commentaar:

Onderwerp:

Message:

Security

Voer de anti-spam code in die in het plaatje staat.