De Stopper

Impuls of hunkering
Zo, twee relatief simpele niet roken dagen achter de rug. Het ging me allemaal behoorlijk makkelijk af de afgelopen twee dagen en dat probeer ik maar te onthouden voor de moeilijke tijden. Het gaat voorbij. Het klinkt altijd zo simpel uit andermans mond en soms lijkt het wel alsof de hunkering maar niet voorbij gaat. Op zo'n moment ben ik ook ongeduldig en eis bijna van mezelf dat ik met 10 dagen van m'n verslaving van 30 jaar af ben. Niet reeel en alleen maar frustrerend zo'n eisenpakket.
Maar goed ik ben inmiddels wel zo ver dat ik heel goed herken wanneer ik trek in een sigaret krijg. Voor mij zijn er drie hoofdaanleidingen geweest om een sigaret op te steken blijkt nu. Ik moest ergens geconcentreerd over nadenken, ik was blij of opgelucht ergens over, ik moest ergens op wachten.
Concentratie, blijheid en ongeduld
Ik werk eigenlijk de hele dag achter m'n computer, alleen en niemand had er dus ooit last van als ik de ene na de andere wegpafte achter het scherm. Soms liep ik bij klanten tegen gecompliceerde vraagstukken aan waar ik echt even diep na moest denken over de mogelijke oplossingen. Dat gebeurt nu natuurlijk nog steeds en ik merk dat dat echt een verleidingsmoment voor mij is. Even lekker een peukie nemen, achterover leunen en nadenken over het probleem. Wow, dan komt de impuls om er eentje te nemen sterk opzetten. Zo ook als ik ergens blij of opgelucht van wordt, als ultieme blijheid hoorde daar dan een lekker sigaretje bij. Ik weet ook dat ik het in de lente, en zeker de eerste lentedag, lastig ga krijgen. Ik vond bijna niks lekkerder dan die eerste lentedag te voelen. We weten allemaal wel hoe die voelt, je herkent de eerste echte lentedag uit duizenden en ik vond het altijd fantastisch om dan in het zonnetje te gaan zitten met een kopje kopffie, zon op m'n huid, net nog iets te fris windje langs m'n wangen en diep inhaleren aan een sigaretje. Okay, ik ben gewaarschuwd dus als de lente komt. Het laatste verleidingsmoment manifesteert zich altijd als ik ergens op moet wachten. Op iets wat de computer voor me uitrekent, op iemand die zijn schoenen nog even moet aantrekken voor we gaan, in de file, voor een stoplicht. Ik vulde al deze wachtmomenten op met roken, telkens weer roken. O nog even een sigaretje en dan... Met de filedruk in nederland niet zo heel gek dus dat ik wel tot 40 sigaretten per dag kwam. Ik ken nu al deze verleidingsmomenten, ik heb ze de afgelopen tien dagen heel goed leren kennen en kan ermee omgaan, ik kan de impuls weerstaan en soms zelfs met kinderlijk gemak.
Impuls of hunkering
Voor mijzelf heb ik gemerkt dat er twee soorten van triggers zijn die mij tot roken willen aanzetten. Concentratie, blijheid, opluchting en wachten vallen allemaal onder impuls bij mij. Het komt in me op, het wordt even hevig, ik zeg nee en baal en de impuls neemt direkt weer af. Ongeveer zoals het plaatsje hiernaast. Even enkele seconden hevig en dan snel afnemend. Die impulsdingen irriteren me wel want het is toch elke keer een teleurstelling om 'm af te moeten wijzen (vreemd eigenlijk want ik kan het ook zien als elke keer weer een overwinning en dat klinkt al veel positiever) maar ik kan ermee omgaan. Wat ik veel moeilijker vind en nergens echt iets over las bij stoppers is de hunkering. Een hunkering duurt bij mij alles tussen een half uur en enkele uren en is een constant verlangen een sigaret op te steken. M'n gedachtes kan ik er maar niet vanaf zetten, het beinvloedt m'n humeur en ik voel het zelfs fysiek. Ik krijg een soort van elastieke benen en een enorm onrust gevoel in m'n lijf dat maar niet afneemt. Deze hunkeringen duren lang vind ik en je weet maar niet wanneer ie ophoudt er te zijn. Hunkeringen zijn voor mij zeer gevaarlijk, als ik de mist in zou gaan dan is het in een hunkeringsperiode. Maar goed hunkeringen komen veel minder vaak voor dan impulsen, ik heb er in 10 dagen tijd 5 moeten weerstaan en van impulsen heb ik er wel 30 per dag momenteel. Die vijf keer klinkt veel en is het ook best wel want het zijn hele moeilijke tijden om door te komen maar ik ben er door gekomen. Oftewel hoe hard die hunkering mij ook uit balans weet te brengen... ik ben de baas en ik bepaal wat er gebeurt en dat is Niet Roken!
Ik krijgs steeds meer geloof dat het gaat lukken. Dag 10 ga ik sowieso wel overleven.
Deel dit artikel nu met je vrienden!

Geachte mevrouw, mijnheer Ik ben w...
Typisch Louis. Als ik hem koeltjes ev...
Er zitten een aantal onwaarheden in b...
Wat een ALLURE hè Mo ? ik ben er sti...
Toch mag ik je wel hoor Harry en dat ...