De Kerstgedachte

De kerstdagen staan weer voor de deur (nu niet gelijk naar de voordeur rennen). Nog voordat de Sint zijn verjaardag had gevierd stonden in enkele huizen de kerstboom al, voorzien van de meest kleurrijke versieringen. Ik besloot dit jaar wijselijk de boom en de daarbij horende dozen vol met kitschtroep, pas te gaan uitgraven uit de schuur toen dochterlief op school zat. Vol goede moed maakte ik de doos open en de takken op kleur weer in de stam te prikken. Dit heb ik een keer verkeerd gedaan en dan krijg je een zeer vreemd gevormde kerstboom. Meest vervelende was dat ik er pas achterkwam toen het ding dus al compleet in de versiering stond en alles er dus weer uit kon. Dat gebeurt je één keer en nooit weer!

De boom stond, in vorm en kon me voorbereiden op de meest vreselijke taak van het optuigen; de lampjes! Terwijl ik deze uit een doos viste werd ik nauwlettend in de gaten gehouden door ons jongste viervoetige tuig, Chanou, ons rode kittenmeisje van 5 maanden oud. De lampjes deden het nog (ja dat test je eerst voordat je ze in de boom drapeert) en zelfs nadat ik ze dit jaar zonder gevloek en getier, maar wel meerdere malen 'kssst ga weg, laat los' naar Chanou, moest roepen, omdat ze die sliert op de grond leuk genoeg vond om in te gaan hangen, deden ze het nog steeds toen ze sierlijk in de boom hingen. Het was me gelukt, joeghij! Chanou was ik inmiddels kwijt en dacht in alle rust verder te kunnen gaan, totdat ik een hoop geritsel en 'prrt' geluidjes uit de boom hoorde komen. Tijd voor actie met touw en spijkers, de boom maar vastgezet aan de muur, kittenproof.

In de loop der jaren steeds meer kerstballen en versiering gekocht. Vooral na de kerst, dan gaat alles in de uitverkoop en heb je voor een prikkie en paar tonnen met ballen. Volgens mij is dat de afgelopen jaren een soort traditie geworden, want heb me toch een zooitje aan ballen en versiersels, daar kan ik gerust 3 bomen mee versieren. Er kan dan ook echt niks mee bij in de boom, maar vond ik wel weer een crea oplossing door ze aan linten te hangen aan de muur, extra sfeertje nu daar nog niet zoveel kaarten aanhangen, leuk op schalen en in windlichten, ik kwam wel van mijn ballen af. Ook de ramen zijn voorzien van verlichting, wilde eerst om de overburen te plagen, van die knipperende lampjes ophangen, maar laat ik ze maar te vriend houden. Overal staan poppetjes, kerstmannetjes en ander soort kitsch, 4 dozen vol met meuk verspreid door de woonkamer en dat mag dan een paar weekjes staan en dan mag je alles weer voor een jaar opbergen...

Vol trots keek ik om me heen naar mijn 'Santa's Home' en Chanou die haar best deed een paar ballen uit de boom te tikken. Het was me gelukt, in ontspannen sfeer, zonder echtelijke ruzie of als politieagentje mijn dochter duidelijk maken dat de ballen in de boom horen en niet in scherven op de grond. Dat laatste moest ik enkel nog duidelijk maken aan mijn rode kerstelfje die inmiddels ondersteboven onderin de boom hing...

Tijd voor de volgende kerstgedachte, het schrijven van kerstkaarten en het inplannen van je (schoon)familie en vrienden in die 2 kerstdagen waarin je je weer compleet kan volvreten om je vervolgens zorgen te maken of je nog in je broek past...

Dat jojo-effect zo rondom deze dagen is voor velen toch wel een probleem, maar geen zorgen, ik zag in mijn spambox dat je naast een 'keiharde' kerst ook prima weer met enge pilletjes e.d. zo van je kilootjes te veel af kan zijn... En anders kan je altijd nog gaan Sonja Bakkeren, alhoewel je daar ook niet zoveel meer van hoort sinds de scheiding?! Dat is wellicht ook de oplossing, zo heb ik jaren daarna op ondergewicht geleefd. Dat mensen (zeker met deze dagen) tegen je zeggen dat jij nog wel wat extra's mag, jij kan het hebben en dan zo'n vreselijke blik erbij. Nou wil ik niet gelijk mijn vriend de schuld geven, maar sinds zijn komst blijven die pondjes die door mijn mondje gaan dus ook hangen. Op zich geen probleem, want hij heeft hele grote handen, dus de lovehandles worden nog niet echt opgemerkt, enkel dat het zo oneerlijk verdeeld is en dat vetjes altijd eerst op de verkeerde B's terecht komen. Nou ja, zolang hij volhoudt dat ik me voor de kerst in nieuwe kleding mag hijsen en er geen rijtuig/zadel of gouden ketting met mijn naam erin onder de kerstboom ligt dit jaar, hoef ik me geen zorgen te maken en kan ik met een gerust hart 4 dagen kerst vieren, aangezien dat in 2 dagen nooit lukt.

Laat de sneeuw maar komen, het ijs op de grachten en singels (wel graag op dagen dat je dus niet de weg nog op moet voor je kerststressdinerboodschappen) en mijn Kerst kan niet meer stuk! Dat maatje meer kan dan ook nog wel goed van pas komen als de ijzers onder mijn noren in elkaar verstrikt raken, bij een gewaagd pootje over en ik languit op het ijs lig...

---

Deel dit artikel nu met je vrienden!