Vandaag zet ik een duitse klerenkast in elkaar. De handleiding alleen al doet de moed in mijn schoenen zinken. De kast is te breed en er moet een stopcontact op de muur geofferd worden. Manmoedig neem ik de schroevendraaier ter hand. Alles is losgedraaid en ik pak het metalen plaatje vast om los te wrikken. Een enorme stoot volts, watts en adrenaline gieren door mijn lijf als ik bemerk dat de stoppen eruit draaien helemaal geen gek idee was geweest. Nu doet mijn vinger au. Volg onze berichtgeving over Amsterdam Zuid ook via twitter.