
Geboren op Amstelveenseweg 924:
een van de laatste ZuiderAmstelaren
Et voilà, daar lig je ineens in het licht,
schrikkend, wennend, met een snik
van onrust, een adem van tevredenheid.
En langzaam, maandenjarenlang,
beginnen de verwachtingen te groeien
in het uitzicht van de ramen waar je woont.
Straks kijk je uit over de duizenden bomen
die je je leven hebben ingehuldigd.
En als je later in de jaren net zo’n jeugd wint
als ik ooit speelde aan deze zelfde weg
ben je gezegend door de hand van een engel.
In de tuin die de aarde voor je wil worden,
zal de roos van de liefde bloeien
en de windekelkjes staan er open
met een fijne tint van hoop.
Er is ook de brandnetel van ergernis,
de goudenregen van de droefheid,
de distel die steekt van haat.
Laat daar links wat links
en rechts wat rechts moet zijn.
Pluk de vruchten van het zonlicht,
adem het zingen van de lentevogels,
en droom van de vlinders
die hun ijle vleugels kleuren
met het groen van vrede en
het hemelsblauw van geluk.
Karel N.L. Grazell
Amsterdams stadsdichter uit Zuid
April 2010
Deel dit artikel nu met je vrienden!

