Uit de reeks 10 gedichten over het nieuwe Stadsdeel Zuid vandaag het gedicht van Karel - stadsdichter- Grazell over De Hoofddorppleinbuurt.

Hoofddorppleinbuurt

Sloterkade

Daar stond ooit de Victoria en toonde in een
donkere buik de Polygoon journaals, daarna
zwartwit films. De dikke en de dunne reden
vol voorzichtig een kostbare piano naar een
schip en op de boeg las je de naam: Titanic
(en o, nog lang niet even Apeldoorn bellen).
En de AVRO ging nu sluiten, het leven was
heueus niet zo kwaad. Pygmalion werd ABN.
zat op een chaise longue van de zuiverste taal.
Roodhuiden riepen howgh met tomahowghs.
Cowboys wierpen lasso’s om stampedes en
agenten holden achter auto’s-met-dickyseats
aan. Ik en de wanden schaterden er om alles,
want ik was kind en hoefde nog niet te weten
dat het leven een stropdas van ernstig draagt.
Maar nu, omdat ik in m’n ogen volwassen ben
geworden, is de Victoria bioscoop gesloopt.