
virgo intacta aan de Amstel
ik zag haar staan aan de Amstel
slank als de lente
haar voeten droegen groene sandalen
toen iemand tegen haar zei
ga hier leven
leef hier
droom hier
en kijk overdag naar het water
word een spiegel waarin de zon
haar licht schrijft
achter je de blije wijk
de huizen als ganzen
met vleugels uitgestrekt
het zwembad van gelach
vruchtbare merels
zij blijft zij staan aan de Amstel
en haar voeten worden water
haar ogen een grote windstilte
geen zonlicht in het water
geen sandaal meer aan haar voet
leeft niet droomt niet
en leunt op haar heupen hulpeloos
Karel N.L. Grazell
Amsterdams stadsdichter uit Zuid
Deel dit artikel nu met je vrienden!










