Expositie Orangerie

Amstelpark -

Evenement: Expositie Orangerie
Plaats: Amstelpark 5, Europaboulevard
Periode: 7 t/m 18 juli 2010
Openingstijden: woensdag t/m zondag 12.00 – 17.00 uur
Exposanten:   

• Irene Hertel, zeefdrukken
• Mieneke Karelsen, schilderijen
• Huub van Meerwijk, beelden

Irene Hertel

Zeefdrukken

Mijn vreugde en inspiratiebron is de zichtbare wereld, de verbazende buitenkant der dingen!

Over het havengebied was ik meteen enthousiast: de stoere machines met hun krachtige vormen, de iele kranen, geel tegen blauwe luchten, licht op donker water, krijsend lawaai en opeens stilte. Tegenstellingen maken mijn leven spannend! Om mijn vreugde en verbazing over het geziene op papier te brengen heb ik voor het medium ZEEFDRUK gekozen. Mijn monoprintachtige manier van zeefdrukken geven mij niet geplande, spannende verrassingen cadeau. Ik vind het geweldig dat ik een ‘nieuwe wereld’ mag scheppen.

Mieneke Karelsen

Schilderijen

Mieneke Karelsen volgde enkele jaren de Rietveld Academie, de lerarenopleiding tekenen en schilderen en voltooide in 1966 de opleiding ergotherapie. Na hierin een aantal jaren werkzaam te zijn geweest, heeft zij zich weer volledig op het tekenen en schilderen gericht. Tevens geeft zij les in schilderen en tekenen.  Enerzijds is zij portrettiste. Dat werk heeft haar van jongs af aan al geboeid. Zij houdt er van familie en vrienden te portretteren, maar werkt ook al tientallen jaren in opdracht.  Anderzijds komt in haar ‘vrije’ werk zelden de menselijke figuur voor. Kenmerkende woorden die passen bij dit werk zijn: Ruimte, Uitzicht, Adem en het Verlangen daarnaar. De schilderijen van deze tentoonstelling zijn geïnspireerd door de havengebieden rondom de stad Amsterdam: de aanwezigheid van de noodzakelijke bedrijvigheid voor het reilen en zeilen van alledag van de mens in deze overvolle stad. Die voedende stroom van Leven, van Energie in alles aanwezig, bracht haar tot het maken van deze schilderijen en zij noemt ze dan ook ‘Havenaria’s’.

Huub van Meerwijk

Beelden

Ik ben tussen de heuvels opgegroeid en zie overeenkomsten tussen de mens en een glooiend landschap. We hebben een vormgelijkenis met bijvoorbeeld heuvels,  bomen, golfslag, wolken en vult u maar in… En onze emoties lijken daar ook op. In die lijn breng ik nu meer de stromen in en om de mens in beeld, naast beelden van het blijvende gevoel. Sinds enige tijd gebruik ik ook vaker de mannelijke figuur als drager van emoties en sferen, dat geeft een grotere schakering van uitdrukkingen dan met bijna alleen vrouwen zoals ik tot nu toe naar buiten bracht. Sommige expressies zijn goed verstaanbaar met een mannelijke drager, andere beter met een vrouwelijke. Naar mijn idee gaat het juist om dingen die traditioneel zogenaamd ‘niet van dat geslacht’ zijn. Een beetje vervreemding zorgt dat we er minder overheen kijken, het maakt de beelden leesbaarder. Hoeveel vervreemding dat moet zijn staat per geval open.

---

Deel dit artikel nu met je vrienden!