Strooizout Zuideramstel vragen

De CDA fractie in Zuideramstel heeft dinsdag j.l. tijdens de commissie de hieronder geformuleerde vragen gesteld.

De afgelopen weken heeft het weer, hoe mooi ons stadsdeel er ook uit ziet onder deze witte sneeuwlaag, voor veel overlast gezorgd. Daarbij is er een inspanning getoond om er voor te zorgen dat de hoofdwegen in ieder geval voor het openbaar vervoer en het autoverkeer begaanbaar bleven. Door de strooiwagens werd echter geen aandacht geschonken aan de fietspaden en de overige straten. In de woonwijken. Voor veel mensen, met name ouderen en anderen die moeilijk ter been zijn, heeft dit tot erg onaangename situaties geleid.

De fractie van het CDA heeft wat dit betreft de volgende vragen:

• Ligt aan het niet sneeuwvrijhouden van de straten en de fietspaden in de woonwijken een financiële reden ten grondslag?
• Als dit niet zo is, dan horen wij graag wat de reden is dat aan deze straten geen of weinig aandacht wordt besteed.
• Als het wel een kwestie van geld is dan hoort onze fractie graag wat het budget is dat op dit moment wordt besteed binnen het huidige stadsdeel aan het sneeuwvrij houden en welke middelen nodig zijn om ook de fietspaden en de straten in de woonwijken begaanbaar te houden.

Aan de hand van deze gegevens zou het CDA met een voorstel willen komen om voor de komende jaren de sneeuwoverlast voor onze bewoners tot het minimum te beperken.

Lody B. van de Kamp, fractievoorzitter CDA


De portefeuillehouder antwoordde tijdens het bespreken van deze vragen dat het stadsdeel nog over voldoende zout beschikte. Vandaag werd dit standpunt middels een persbericht vanuit de centrale stad bijgesteld. Ook hier is er een tekort.

Naastenliefde

Het CDA geeft Vrijheid!

Politiek - Jan de Liefde was een man die zijn naam eer aan deed. Nu 160 jaar geleden liep deze Jan door onze Amsterdamse Jordaan. Hij werd getroffen door de diepe armoede die hij daar aantrof. Daarop richtte hij  de vereniging Heil des Volks op. Er kwamen scholen voor ‘haveloze’ kinderen, de armenzorg werd opgestart en voor  volwassen werd onderwijs georganiseerd. Door deze en nog veel meer activiteiten ontstond een netwerk van ondersteuning voor de armsten onder de Amsterdammers, een netwerk dat wij tegenwoordig met de woorden ‘welzijn’ en ‘zorg’ aan zouden duiden. 

Als verlengstuk van dit nobele werk werd door Johan Frinsel Sr. in de jaren tachtig van de vorige eeuw de organisatie Het Scharlaken Koord opgericht. Het Scharlaken Koord helpt en steunt prostituees ’die het werk zat zijn en lichamelijk zijn uitgeput’.

Jan de Liefde en Johan Frinsel hadden beiden iets gemeen. Hun maatschappelijke betrokkenheid en  gevoelens van liefde voor de medemens kwamen voort uit hun christelijke geloofsovertuiging. Vanuit dat gedachtegoed werden toen deze organisaties opgericht en  doen zij nog steeds dat fantastisch werk waar de hele Amsterdamse samenleving heil bij heeft en ook werkelijk trots op is.

En dan komt plotseling de Amsterdamse politiek om de hoek kijken.  De Amsterdamse gemeenteraad riep onlangs het college van burgemeester en wethouders op niet meer in zee te gaan met instellingen die alleen personeel met een bepaalde religieuze of culturele achtergrond aannemen. Geen subsidies meer voor die organisaties die alleen medewerkers aannemen met een bepaalde religieuze achtergrond. En dat zou de voortzetting van het werk van deze organisaties en talloze anderen heel moeilijk maken.

Licht in de duisternis

Het CDA, een zee van licht in de politieke duisternis…

Politiek - Ook op die druilerige dinsdagnamiddag blijft het een buitengewoon imposant gezicht op de Buitenveldertse Boelelaan. De contouren van de kantoorkolossen op de Zuidas teken zich machtig af tegen de donkerwordende hemel. Vanuit het hoofdkantoor van de ABN-AMRO bank en de Royal Bank of Scotland straalt een zee van licht de nabij gelegen woonwijk binnen. De een noemt deze stortvloed van Watt, Ampère en Voltage lichtvervuiling. De ander beschrijft het als een van de hoogstandjes van moderne kantoorarchitectuur in onze zich voortdurend ontwikkelende stad. Hoe dan ook, er zullen maar weinig burgers zijn die hier langs lopen of langs rijden en niet even hun blik werpen op deze ‘wijk van de toekomst’.

Diezelfde avond zitten we weer in de raadszaal van ons stadsdeelkantoor. Op de agenda staat nog eens een keer “de welstandsnota”. Dit mede vanwege de “toetsingscriteria” van de reclameborden en lichtreclames op de gebouwen van de Zuidas. Hoe lang, breed en hogen mogen deze lichtbakken worden? Hoeveel licht mogen ze verspreiden, wat mag er wel en wat mag er niet op staan?

Rol voor de kerk bij ramp

Kerken zijn al heel lang betrokken bij rampenbestrijding

Politiek - Minister Ter Horst (PvdA) van Binnenlandse Zaken wil met de kerken praten over hun rol bij nazorg na rampen. Het gesprek met de kerken past in de wens van minister van binnenlandse zaken Ter Horst om de nafase bij een ramp te versterken. Daar hoort ook de zorg vanuit de kerk bij.

Het is zondagavond 4 oktober 1992. Om half acht horen we over het neergestorte El Al vliegtuig op de flatgebouwen Groeneveen en Klein-Kruitberg in de Bijlmer. Nog geen uur later staan wij met de auto voor de eerste politiebarrière om het rampgebied binnengelaten te worden. De volgende ochtend al heel vroeg brengt een bus van het Rode Kruis ons opnieuw het rampgebied binnen. Wij worden bij de sporthal, niet ver van de rampplek, afgeleverd. Deze sporthal dient de komende dagen als opvangcentrum voor de honderden bewoners uit de flats die de ramp hebben overleefd. Na een korte briefing is het team van geestelijke verzorgers geformeerd en kunnen we aan de slag. Predikanten, pastores, een imam, een Humanistische raadsvrouw, een pandit en een rabbijn slaan de handen ineen om steun te verlenen. Samen met allerlei andere hulpverleners ontfermen wij ons over diegenen die als eerste getuige waren van die verschrikkelijke ramp.