Amsterdam Marathon één en al positiviteit

Op zoek naar bekenden

"We hebben 'm gemist hoor", roept Barry naar zijn vrouw op de Churchilllaan als al duizenden marathonlopers zijn gepasseerd. De staart van de Amsterdam Marathon 2011 is zojuist gepasseerd. Je ziet het ongeloof in Barry's ogen. Hebben we 'm echt gemist? Zoals gebruikelijk start en finisht en Marathon van Amsterdam in het Olympisch stadion en al snel leiden de Kenianen opnieuw de race. Daar achteraan komt echter de grote groep semi-topsporters, recreanten en durfals die zonder training in de Marathon van Amsterdam stappen. Gedurende de dag wordt het één groot feest. Er wordt gedanst, gewaved en het publiek moedigt de renners, die daar zienderogen van opknappen, aan.

Atmosfeer is uitstekend

Dan zwelt de hoeveelheid lopers en het aanmoedigen aan tot een toppunt. Armen gaan omhoog, mensen wijzen, ratels draaien op volle toeren en de lopers krijgen er overduidelijk een mentale boost van. En dat is nodig ook want net over de helft van het parcours betekent ook dat er nog een heel eind gelopen moet worden. Bij velen is de gang er uit en de bezemwagen komt onherroeplijk dichter en dichterbij. Toch kan de dag geenzins stuk, er hangt een atmosfeer van grote positiviteit. "Ik sta hier al sinds vanochtend vroeg en heb ze allemaal langs zien komen en ik word er van binnen zo blij van", zegt verkeersregelaar Evert op het 30 kilometerpunt.

De wedstrijd en de achterblijvers

De groep van twintig koplopers veelal van Keniaans makelij begint na Ouderkerk aan de Amstel drastisch uit te dunnen. De groep Nederlanders moet lossen en reeds langs de Amstel is de afstand onoverbrugbaar geworden. Winnaar van de dag, net onder het parcoursrecord, wordt uiteindelijk de favoriete Keniaan Wilson Chebet. Ondertussen slingeren 36.000 anderen zich nog door Amsterdam Zuid en sommige lopen op hun laatste benen. Als ze de Utrechtse brug passeren krijgen ze nog eens een extra  injectie energie toegediend door DJ Celsius die bovenop een speciaal geprepareerde Volkswagen transporter bus twee giga boxen en een mengtafel heeft staan. De klanken brengen het publiek massaal aan het dansen en alle marathonlopers vergeten voor heel even hun loodzware benen. De DJ zwaait met zijn armen en steekt tegen een ieder zijn duim op. Ook op deze plek lijkt alle dagelijkse beslommeringen even vergeten en ademt het hele evenement een enorme positiviteit uit. De mensen worden er blij van. Zo ook Mickey, die met vriendin, op de housebeat de achterblijvers aanmoedigt "Wat goed he die mensen. Misschien nog wel beter dan de winnaar als je zo volhoudt. Al zijn sommige zo kapot dat die de finish volgens mij niet halen", zegt Anneke die haar stem schor schreeuwt en elke keer met haar armen een wave onder het publiek in gang zet.



Opruimen in rap tempo

Dan dunt het uit. Het aantal lopers dat passeert neemt steeds meer af. Langs de kant nog een stel ouders met spandoek dat nog steeds de verte intuurt, op zoek naar hun kind dat dit helse avontuur is aangegaan. Wat er nu na bijna 6 uur nog passeert op het 30 kilometer punt zijn doorzetters maar de vaart is er echt wel uit. Dan draait de bezemwagen de hoek om en spreekt een renster van middelbare leeftijd aan of ze nog wel verder kan. Met handgebaren wordt duidelijk gemaakt dat ze nog niet aan opgeven denkt. Weer vijf minuten later komt Gert met zijn ploeg aan en begint in rap tempo het 30 kilometerpunt, gelegen naast het Amstelstation, af te breken. De grote opgeblazen boog zakt als een plumpudding in elkaar en zijn collega loopt met de tijdmetingsapparaat zijn schouder naar de bus. Op de Churchilllaan worden de duizenden lege bekertjes die uitgereikt zijn bij één van de waterpunten bij elkaar geveegd en de dranghekken verdwijnen op grote opleggers. De Amsterdam Marathon leverde geen wereld- of parcourrecord op maar wel zeer veel blije gezichten en natuurlijk veel, heel veel blaren.

(foto's/video: ©fOtOmOvO)

---

Deel dit artikel nu met je vrienden!